अजूनही..


अजूनही श्वास मनाचा खाली अन वर झुलते रोज
अजूनही गालामधल्या खळीत हसणे फुलते रोज
अजूनही स्वप्नांना ते पंख रुपेरी फुटतांना
आकाश गवसणी बाहू मुक्त अन खुलते रोज

अजूनही देह देखणा पोकळीत त्या दिसे व्याकूळ
अजूनही हर्षित होता नाच नाचतो मनमयूर
अजूनही पिवळा चाफा गंध घेउनि फुलतांना
गंधामध्ये रंग वेगळा भासत जातो सुमधुर 

अजूनही देठावारती सरसरत ते पिवळं पान
अजूनही ओल्या धारा हरपून घेतं उन्हकोवळं भान
अजूनही स्पर्श तरुचा मोहवतो अन जीव जाळतो
हिरवळ होऊन सारे रंग उधळत जातं सोवळं रान 


Comments

  1. Wah surekh rekhatli aahe kavita

    ReplyDelete
  2. Nice Blog of knowledge and intrest

    ReplyDelete

Post a Comment

Popular posts from this blog

रागातून जागृतीकडे : आधुनिक स्त्रीचा आत्मभानाचा प्रवास !

राधा-अनय