Posts

Showing posts from February, 2020

कॅन्सर पिडीत चिमुकल्यांबरोबर मेट्रो राईड -

Image
प्रत्येकाचं एक दु:ख प्रत्येकाची एक स्टोरी .. अजाणत्या वयापासूनच नियतीनं यांच्या पुढ्यात अगणित दुखणी वाढून ठेवलेली. हसण्याखेळण्याच्या वयात आयुष्याशी दोन दोन हात करावे लागत असताना निरागस चिमुकल्यांची किती दमछाक होत असेल ..जिथे मोठमोठ्यांची हीम्मत हात टेकते, तीथे ह्यांच्याकडून काय अपेक्षा करावी..पण ही लढतात खुप ताकदीने संघर्ष करतात आणि यातले अनेक जिंकतातही. कॅन्सर सारख्या दुर्धर आजारापासून मोठमोठ्यांना वैताग येतो त्याचे उपचार अत्यंत कठीण असतात. वर्षानुवर्षे उपचार चालू असल्याने या रोगाचे पेशंट त्रासून जातात. ही मोठ्यांची अवस्था असतांना या छोट्या पाखरांचं काय होत असेल. घोडेले परिवारातील धनुष्य हा ३ वर्षाचा मुलगा आणि त्याचीच सक्खी बहीण जान्हवी ५ वर्षांची दोघांनाही डोळ्यांचा कँसर असल्याचे कळले तेव्हा या परिवारावर दुःखाचा कुठला डोंगर कोसळला असेल ह्याची कल्पनाही करवत नाही. अत्यंत साधारण कुटूंबातील हे आई-बाबा दोन्ही मुलांना यातून बाहेर काढायला किती काय सहन करत असतील हे विचारण्याची हिंमतही मी करू शकले नाही. ही दोन्ही चिमुकली आई-बाबांचा हात धरून मेट्रो राईडसाठी आले होते. पूर्वा पराठे या ११ ...
नवीन कोरं करकरीत एखादं पुस्तक हातात येणं अत्यानंद आहे पण पुस्तकाबरोबर माणसंही वाचायची हौस असेलतर त्या त्या माणसाने वाचलेलं एखादंतरी पुस्तक वाचायला मागून घ्यावं.. वाचलेल्या पुस्तकातून माणसाच्या स्वभावाच्या अनेक कथा सांडलेल्या सापडतात .. त्या वेचून एकसंध बांधल्या कि बराचसा माणूस कळायला मदत होतेच. म्हणजे पुस्तक वाचतानाच त्यानं त्या पुस्तकाला दिलेली वागणूक, पानापानावर विशिष्ट जागी केलेल्या खाणाखुणा, कुठे कुठे वाचतांना घेतलेले पॉजेस विशिष्ट पान मुडपून ठेवतांना त्या पानावरचा नेमका मजकूर, पानात मध्ये मध्ये ठेवलेल्या काही वस्तू.. पुस्तकावर पानांना लागलेली पडलेले डाग आणि बरेच काही न्याहाळताना माणूस हळू हळू अवगत होतो.. हळू हळू कळलेली माणसे मग दगा देत नाहीत .. (c)रश्मी मदनकर