मला वाटलं ...
की तू मला
आता माझी जात विचारशील.

कुसवाआतली की कुसवाबाहेरची.
वाडीतली की वाड्यातली.
माणूस की बाईमाणूस.

माझ्या नावाचं
लेबलही तस निश्क्रीयचं.
कुठल्याच चौकटीत न बसणारं.
बसवताही न येणारं.

मैला वहाणारी मी
दैवपुजेत रमणारी.
तुमच्या भातुकल्या
दूरुनच बघणारी.

तिन्ही सांजेला
दिवा लावणारी.
भुकेल्या कावळ्यांसाठी
गिधडांना शमवणारी.

डोई झाकल्या पदरात
जट वाढवणारी,
वीतभर कपड्यात पण
रामायण वाचणारी.

गळ्यातल्या धडुत्यात
तान्हूल निजवणारी,
पाळणाघराच्या पाय-यांवर
नकळत थबकणारी.

मी कालची, मी आजची.
कधी गर्भात खुडलेली,
कधी उमल्याआधी
श्वापदांनी कुस्करलेली.

मी रमा , मी आनंदी.
मी जिजा, मी सावित्री .
मी सिंधू , मी किरण,
मी अहिल्या .मी अभया......
            मी......मी......फक्त माणूस...
                                 बाईमाणूस......

...............डॉ भाग्यश्री यशवंत............

Comments

Popular posts from this blog

रागातून जागृतीकडे : आधुनिक स्त्रीचा आत्मभानाचा प्रवास !

राधा-अनय