दुनियेत मुखवट्यांचा सूकाळ फक्त आहे
वठवावयास सोंगे तय्यार तख्त आहे l

मेंदूत खलबते नी ओठात जप हरीचा
बाजार देवतांचा मांडून भक्त आहे

भासे अखंड प्रीती भेटीत आर्ततेच्या
नाती मनामनाची आतून रिक्त आहे l

आहे जरा दिलासा माणूसपण मरेना
किमया खरेपणाची अजूनी सशक्त आहे l

कोणी म्हणे मनीचे सांगून मोकळे हो
जखमा मनातल्या पण, माझ्या अव्यक्त आहे l

रपम / 12.5.18
#मराठीगझल