मुक्तांगण

खुप गहिवरून हाक दिली तरी

चंद्राला नसतं देणंघेणं..

तो मग्न असतो त्याच्या दुनियेत

काळ्या सावळ्या ढगात

अनंत चांदण्यांच्या गराड्यात..

कधी पौर्णिमा होण्यात, कधी अमावस होण्यात

सहज चमकून येण्यात, बरंच गहाळ होण्यात.

ती टिकून असते तीथेच, थिजून असते जागीच

वर्षानुवर्षे वाट पाहत.. एका कटाक्षासाठी..

एकेका हाकेसाठी..

न ढळणारी‌ धृव बनून ...