एक ओला पाऊस !!

भरून यायलाच अवकाश कि
मनाचं आभाळ होतं....डबडबलेलं
नाहीच सावरलं तर ओसंडणारं

अलगद ओल साठते क्षणभर
मनाचं आभाळ पाझरत राहतं मनभर

मनातला पाऊस मनभर बरसला कि
मनातलं आभाळ लक्ख होत
मनातलं झाड मनातल्या
पाखराच्या मनातलं घर होतं

लक्ख झाल्या आभाळात स्वप्नांचे पंख पसरत
इंद्रधनू शोधत पाखरू मग उडून जातं 

एक ओला पाऊस मनात बरसून
मनात विरून जाणारा
तरी मनातल्या आभाळाचे
पाखरू पाखरू मन जपणारा

एक ओला पाऊस !!!

रश्मी / १ जून १५ 

Popular posts from this blog

रागातून जागृतीकडे : आधुनिक स्त्रीचा आत्मभानाचा प्रवास !

राधा-अनय