जुनेच इशारे जुन्याच खुणा त्या पानावर कोरलेल्या
जुनीच कपाटे जुनाच खणा त्या पानांनी भरलेल्या

तू अजूनही तिथे तसाच आहे जिव्हाळ्याने जपलेला
तो थेंब सुना लांघून गुन्हा नयनांमध्ये लपलेला

भिजले शब्द जुनेच गाऱ्हाणे, भावुकतेच्या लाटेने
एकटीच निघाले मी वेडी मग आठवणींच्या वाटेने !

रश्मी मदनकर
४/०३/२०११

Comments

Popular posts from this blog

रागातून जागृतीकडे : आधुनिक स्त्रीचा आत्मभानाचा प्रवास !

राधा-अनय